"A tarta de Moca"

Parece que collemos carreiriña e todos os Mercores ao finalizar o Obradoiro algunha saca unha tarta, ou pasteis, ou bombóns, o que sexa e como somos de bon dente e todos nos vai ben, pois ala a merendar.

Normalmente trátase dunha celebración, cumpleanos ou algo así, pero onte cando a Quinita sacou a tarta de moca, puxémonos a cantarlle o cumpleanos feliz, e ela moi simpática dixo: podedes cantar que me gusta moito, pero non é meu cumpleanos, trouxen a tarta porque si, porque quixen, e a ver se vos gusta. Claro que nos gusta, gústanos todo, sobre todo o que engorda, iso inda nos gusta mais.

Con todas as bromas dixémoslle as de Carballal, a Ita e a Carmen que lles tocaba a elas convidar porque vai ser a Santa Apolonia que é a festa de Carballal, enseguida aceptaron, así que eu xa me resignei e a dieta vai ter que ser todos os días agás os Mercores, claro.

O caso é que ademais de traballar a memoria, pasámolo estupendamente, como debe ser.